۸ اسفند ۱۳۸۶ به تاریخ
گدایی می‌کردی بهتر از این بود که پیش اون ... دیو:ث دستتو دراز کنی.
(علی سنتوری، درست وسط دعوای علی و هانیه)

خیلی سخته از بین اون همه دیالوگ خوب یکی رو انتخاب کرد، اما این یکی به نظرم جزو بهترین‌هاست. چون جدا از همه‌ی کلمه‌هاش که به دقت و درستی انخاب شدن، حس غرور و عزت نفس علی که به نظر من مهمترین موضوع فیلمه به خوبی نشون می‌ده.
0 نظر | پیوندهای مربوط به این پیام



۵ اسفند ۱۳۸۶ به تاریخ
مشکلی توی این دنیا نیست که با یه سانفرانسیسکو رفتن حل نشه.
0 نظر | پیوندهای مربوط به این پیام



۲۹ بهمن ۱۳۸۶ به تاریخ
[ اطلاعاتی راجع به نسخه‌ی قاچاقی سنتوری ]
شاید همان‌طوری که خبر داشته باشید سنتوری از حدودا یک ماه پیش در تورنتو و ونکوور و کالیفرنیا اکران شده. از حدودا یک هفته پیش هم نسخه‌ی قاچاق فیلم بیرون آمد.

روز اول حدودا بیست دقیقه‌ای دیر به سینما رسیدم . برای همین با تمام علاقه‌ای که به دیدن سنتوری در اولین نمایش داشتم ترجیح دادم بی‌خیال دیدن فیلم بشوم . ولی یواشکی سری به سالن نمایش دهنده ی فیلم زدم و برخلاف انتظارم دیدم که فقط چهار نفر توی سالن نشسته‌اند. فکر کردم شاید به خاطر این کسی خبر نداشته و ساعتش هم مناسب نیست کسی نیامده. اما فردای همان روز که از قضا شنبه بود و روز تعطیل به حساب می‌آمد دوباره برای اولین سانس نمایش فیلم رفتم (و بلیط خریدم) به غیر از خودم فقط چهار نفر دیگر توی سالن بودند. فیلم هم که تمام شد زنگ زدم به دوسه تا از بچه‌ها و برای سانس سوم همان شب قرار گذاشتیم (و همه بلیط خریدیم) که خوشبختانه از این یکی استقبال شده بود و حدودا سی چهل نفری توی سینما بودند. من هم تمام مدت دوباری که فیلم را دیدم شده بودم دوتا چشم و گوش گنده و سکانس به سکانس فیلم را می‌بلعیدم. بعدش هم که با بچه‌ها دور هم جمع شدیم که قلیانی بزنیم و دودی به بدن برسانیم راجع به همه‌ی لحظه‌های باحال فیلم صحبت کردیم و اتفاقا چندتا از نکته‌های باحالی که در زیرنویس فیلم پیدا کرده بودیم برای هم تعریف کردیم.

هفته‌ی پیش که خبر بیرون آمدن نسخه‌ی قاچاق سنتوری را شنیدم اولین جایی که برای دودره شدن فیلم به فکرم رسید یکی از همین سالن‌ها بود. خوب همان‌طوری که گفتم سانس اول اکران فیلم که جمعه بود فقط چهار نفر توی سینما بودند. من هم خیلی راحت و بدون داشتن بلیط یک سر و گوشی توی سالن آب دادم و زدم بیرون. حالا حساب کنید یک روز وسط هفته و یک سانس خلوت و یک دوربین و یک سه‌پایه چه کارهایی که نمی‌توانند بکنند. بعد هم فیلم را از iranproud که اولین جایی بود که فیلم را برای دانلود گذاشته بود دانلود کردم و با چیزی که خودم در سینما دیده بودم مقایسه کردم با تقریب خوبی مطمئن شدم که این همان چیزی‌ است که در سینما دیده بودم. برای محکم کاری هم گشتم و همه‌ی تیکه‌های بامزه‌ی زیرنویس را با چیزهایی که پیدا کرده بودیم مطابقت دادم که مو نمی‌زد. برای همین است که با اطمینان کامل می‌گویم این نسخه‌ای که از سنتوری پخش شده همین نسخه‌ای است که در آمریکای شمالی روی پرده رفته و این روها هم نمایشش ادامه دارد. نکته‌ی دوم هم این که این نسخه‌ی قابل دانلود (و حالا قابل خرید در پیاده رو) با وجود کیفیت خوبش یکی دو پله‌ای با چیزی که در سینما دیدم در کیفیت صدا و تصویر فرق دارد. برای همین حاضرم شرط ببندم که در یکی از همین شهر‌های نمایش دهنده (چه بسا همین تورنتو) و در یکی از سانس‌های خلوت با دوربین از روی پرده ضبط شده.

امیدوارم این مطلب یک جورهایی به دست مهرجویی یا هرکسی که دنبال یک چنین اطلاعاتی می‌گردد برسد. چون این ور و آن ور خواندم که هنوز هم درست و درمان نمی‌دانستتند که فیلم از کجا لو رفته.
0 نظر | پیوندهای مربوط به این پیام